De discussie over de al dan niet genetische aanleg voor kwaliteiten van mannen en vrouwen is eindeloos. Er zijn over het algemeen verschillen in kwaliteiten van mannen en vrouwen, neem als stereotype voorbeeld dat vrouwen meer handelen vanuit emotionele en mannen meer vanuit rationele overwegingen. Laten we voor het punt wat ik wil maken er vanuit gaan dat dit waar is. De ene partij zegt dat zulk soort verschillen natuurlijk, genetisch, zijn vastgelegd. De ander denkt dat deze verschillen alleen voortkomen uit sociale vorming. Er is tot op heden geen medische vondst die deze discussie uitsluitsel kan geven. Maar deze hele discussie doet in principe niet ter zaken. We kunnen niets zeggen over wat voor invloed bepaalde (geslachtsgebonden) overwegingen hebben. We kunnen niet rechttoe rechtaan zeggen ‘mannen hebben carrière- en leidersdrift en kan een bedrijf daarom beter en succesvoller leiden dan een vrouw’, of ‘vrouwen gaan voor goed functionerend bedrijf op basis van samenwerking en relaties tussen de werknemers en daarom kan een vrouw een organisatie beter leiden’. Beide kwaliteiten zijn even hard nodig om een organisatie succesvol te leiden.

Wie heeft de macht…en waar heeft dat toe geleid?

We zien dat mannen en vrouwen over het algemeen andere zaken in overweging nemen bij beslissingen. Het is belangrijk om te beseffen dat ‘vrouwelijke’ kwaliteiten heel lang taboe zijn geweest in het leiden van organisaties en nog steeds vaak bespot worden. De ‘mannelijke vorm van besluitneming’ heeft nu decenialang de overhand. Het aantal vrouwen in regeringen over de hele wereld is nagenoeg nul, of we het nou hebben over de ‘onderdrukkende oriënt’ of de ‘geëmancipeerde Westerse wereld’. We mogen van geluk spreken als we hier en daar toevallig een vrouw aantreffen in een hoge positie. Naast regeringen worden ook alle grote bedrijven aangevoerd door mannen (ter grote van Shell, Nike, Q8, bedrijven die zo groot zijn dat ze machtiger zijn dan overheden). En kijk waar het mannelijk bewind ons heeft gebracht: oorlogen over de hele wereld (waarvan de meeste geïnitieerd door de VS en Europa), landen die hierdoor compleet vernietigd zijn (denk aan Irak), uitbuiting in de hele wereld, zowel in Afrika (door Europa) als in de Westerse maatschappij, een grote economische depressies, waarvan de laatste is ingeluid in 2007 en geen eind lijkt te hebben… de lijst is eindeloos.

Alsof we Monopoly spelen.

Wat hebben al deze dingen als gemeenschappelijke oorzaak? Hunkering naar macht. Het verlangen naar macht zonder rekening te houden met anderen. Groter worden. Alles als een spelletje zien. “We hebben geld zat, dat is niet eens meer onze prioriteit. We moeten gewoon groter worden, want het proberen en het winnen van die onderneming geeft de adrenaline”. Dit is precies het tegenovergestelde van wat gezonde en duurzame beleidsvoering is. Bedrijven hoeven helemaal niet groter te worden, als ze aan fuseren denken zijn ze vaak al groot zat en maken miljoenen winst. Toch geeft iedereen ze gelijk en begrijpt ze heel goed. ‘Tja, bij zoiets komen nou eenmaal ontslagen kijken”. Klopt, maar je gaat voorbij aan het eerste punt, het feit dat ze überhaupt fuseren. Meestal zijn voor een groot bedrijf de twee grootste voordelen dat het meer winst gaat maken en dat de bazen tevreden op hun buikjes kunnen kloppen omdat ze het spelletje hebben gewonnen. Voor veel wedewerkers is een fusie rampzalig, omdat er ontslagen gaan vallen. De Grote Jongens zetten dus keer op keer hun eigen drang tot het winnen van een spelletje vóór het leven van duizenden mensen.

Misschien moeten we het eens anders proberen.

We kunnen niet bewijzen dat vrouwen het anders zouden doen, na duizenden jaren collectief en onverstoord aan de macht zijn geweest. Dit is echter nou eenmaal niet het geval. In het huidige bestel nemen vrouwen veelal een ander soort en veel menselijkere beslissingen (zie bijvoorbeeld Elsevier). Deze zijn veel minder gefundeerd op zelfbevrediging van het ego en nemen het leven van een ander vaak ook in beschouwing. Instinctief denk ik: ‘iemand die anderen zo goed als even zwaar laat meewegen als zichzelf, maakt per definitie betere beslissingen’. Een van mijn argumenten: ‘het fysieke en psychologische welzijn van alle werknemers maakt de werksfeer aangenamerAls mensen met zin iets doen zijn ze individueel en in groepsverband productiever, want ze werken hard en ze werken beter samen’.  Uit mijn eigen redenering concludeer ik dus dat vrouwen in bedrijfsverband betere beslissingen maken dan mannen. Ik ben niet de enige die dit denkt. Er zijn talloze onafhankelijke, wetenschappelijke onderzoeken die dezelfde conclusies trekken. Zo schrijft McMaster University in tijdschrift ScienceDaily: ‘Women’s abilities to make fair decisions when competing interests are at stake make them better corporate leaders, researchers have found‘, the Scientific American Women more likely than men to see nuance when making decisions en vele andere trekken dezelfde conclusie. Het is gemakkelijk je te verkijken op het onderwerp, let daarom op: ik heb het niet over kapitalistische succes (het altijd maar meer winst blijven maken) van bedrijven, maar over hun kwaliteit, stabiliteit en de werkvreugde van werknemers.

De machtsbalans in evenwicht brengen.

Omdat de beste oplossing meestal de middenweg is, niet het één of het ander, denk ik dat we een optimale situatie in besluitvorming kunnen creëren door het betreffende team te laten bestaan uit de helft vrouwen en de helft mannen. Hiermee zal het beste van beide ‘soorten’ besluitvorming naar boven komen door gelijkheid. Macht zal niet prevelleren, maar beslissingen zullen worden gemaakt door eerlijke afweging van gronden waarop besloten wordt. De hunkering naar kapitalistisch succes zal in evenwicht worden gebracht door het rekening houden met alle betrokkenen en duurzaamheid. Bij Riskante besluiten zullen alle factoren beter worden afgewogen. Ieder persoon heeft zijn of haar eigen kwaliteiten, maar het algemene verschil is dusdanig groot dat een team niet onevenwichtig gevormd kan worden, bijvoorbeeld 2 vrouwen en 6 mannen of vice versa. Dan zal de balans onherroepelijk kantelen naar het geslacht van de meerderheid. Idealiter zouden we vrouwen nu 6000 jaar de macht moeten geven en kijken wat er dan gebeurt, maar die tijd hebben we niet. Laten we daarom beginnen met balans in besluitvorming te brengen.

http://www.diegomallien.com/wp-content/uploads/2016/06/besluitvorming.pnghttp://www.diegomallien.com/wp-content/uploads/2016/06/besluitvorming-150x150.pngDiederik MallienDe maatschappij, dat ben jijDe discussie over de al dan niet genetische aanleg voor kwaliteiten van mannen en vrouwen is eindeloos. Er zijn over het algemeen verschillen in kwaliteiten van mannen en vrouwen, neem als stereotype voorbeeld dat vrouwen meer handelen vanuit emotionele en mannen meer vanuit rationele overwegingen. Laten we voor het...Bezinning op het controversiële - Tijd voor een nuchtere beschouwing