Ik zou kunst definiëren als:

Een aspect van de werkelijkheid dat uitgebeeld wordt in een vorm, door het te imiteren, te concretiseren of ervan te abstraheren. Door deze uitbeelding wordt het als zodanig gewaardeerd, er wordt een waarde aan gegeven, wat het tegelijkertijd (een) betekenis geeft. De betekenis moet in meer of mindere mate impliciet zijn, ook al is de vorm imitatie. Kunst is dus in feite een symbool voor een aspect uit de werkelijkheid. Het is een uitingsvorm van een betekenisrelatie, die de kunstenaar naar de wereld wil communiceren.

Precies om die reden hebben veel mensen zo’n moeite met kunst in de openbare ruimte abstracte kunst. Deze is vaak zó abstract dat de betekenis, oftewel de relatie met de werkelijkheid, ver te zoeken is. Voor ons aller gevoel moet kunst een aspect van de werkelijkheid uitbeelden. Het moet een symbool staan voor iets in het leven. Ik kan me voorstellen dat kunstwerken in de openbare ruimte juist zo vormeloos en vaag worden gehouden, omdat het tot het leven van iedereen moet kunnen spreken. Elke vorm van concretisering is daarmee te veel, zo zal een organisatie denken. Alleen daarmee spreekt een werk tegelijkertijd tot niemand. Er zijn toch ook aspecten uit het leven die universeel zijn, en daarom daadwerkelijk tot iedereen zullen spreken, in plaats van tot niemand?

Diederik MallienWho loves philosophy?Ik zou kunst definiëren als: Een aspect van de werkelijkheid dat uitgebeeld wordt in een vorm, door het te imiteren, te concretiseren of ervan te abstraheren. Door deze uitbeelding wordt het als zodanig gewaardeerd, er wordt een waarde aan gegeven, wat het tegelijkertijd (een) betekenis geeft. De betekenis moet in...Bezinning op het controversiële - Tijd voor een nuchtere beschouwing