Het blijft onovertreffelijk…

vrouwelijke schoonheidHet kan zijn dat het komt door de lente, maar het is toch iets vrij constants, dat er net zo goed in de winter is. Het is iets heel specifieks en is het daar bij de helft van de wereldbevolking: vrouwelijke schoonheid. Dan heb ik het niet over ‘ lekkere wijven’ of vrouwen met een ‘knap gezicht’, maar over hetgeen een vrouw uitstraalt, ik zo haast zeggen iets magisch. Dik, dun, groot, klein, lang, kort, oud, jong, donker, licht, blond haar, donker haar, rood haar…het doet er niet toe. Het is daar in elke vrouw. Het is een pracht die compleet natuurlijk is. Een schoonheid die je ergens anders aantreft, ervaart. Ik heb het niet over een verlangen naar iemand of naar contact met die persoon, juist niet. Het is geen seksueel verlangen. Is het iets seksueels? Absoluut. Maar seksueel is slechts een van de dingen die het is. Het is vergelijkbaar met het opsnuiven van de geur van een kersenbloesem die in bloei staat. Als ik onder een langs een plant of onder een boom door loop die bloei staat en ik haal diep adem door mijn neus, verrijkt mijn ziel zich met deze lentegeur en voel ik mij voor een moment onsterfelijk. Als ik naar een vrouw kijk, verrijkt mijn ziel zich op dezelfde manier met deze mystieke vrouwelijke schoonheid en voel ik me voor een moment onsterfelijk. Zoals ik geen enkele behoefte heb om de betreffende boom seksueel te benaderen, denk ik er ook geen seconde aan bij de betreffende vrouw: het is ononvertreffelijk en onvergetelijk en moet gelaten worden voor wat het is.

Ik heb dit gevoel altijd al gehad en ik heb het nooit kunnen duiden in de context van de hele maatschappij en mannelijke verlangens daarbinnen, die puur lijkt te draaien om het vervullen van fysieke behoefte. Ik snap niet waarom dat zo nodig moet en waarom we niet gewoon kunnen genieten van wat er te ervaren is om ons heen. Waarom moeten we het allemaal zo nodig aanraken, het ons eigen maken? Het moment dat ik dit besefte was een verlossing en mijn belevingswereld werd onmiddellijk zo veel ruimer, groter en mooier. Mijn leven werd spontaan beter op het moment dat ik dit besefte. En wanneer je je ervan bewust bent wordt het alleen maar mooier. Een boodschap aan alle mannen: hou toch eens op met die eeuwige overwinningsdrang en leer te genieten van een afstand, zonder daar behoeftes bij te koesteren! En aan alle mensen op de wereld: open je oren en luister eens naar de vogels die fluiten, allemaal op een net iets andere manier. Zet je neus open en snuif de bloesem op die overal om je heen hangt. En open je ogen en geniet van de schoonheid die een mens uitstraalt. Het zal je gelukkig maken.

http://www.diegomallien.com/wp-content/uploads/2016/06/forest-venus-symbol.jpghttp://www.diegomallien.com/wp-content/uploads/2016/06/forest-venus-symbol-150x150.jpgDiederik MallienProse 'n poetryHet blijft onovertreffelijk... Het kan zijn dat het komt door de lente, maar het is toch iets vrij constants, dat er net zo goed in de winter is. Het is iets heel specifieks en is het daar bij de helft van de wereldbevolking: vrouwelijke schoonheid. Dan heb ik het niet over...Bezinning op het controversiële - Tijd voor een nuchtere beschouwing